tuin van Tapijn Universiteit van Maastricht  met gras veld, oud militaire gebouwen, studenten en bezoekers.

open en duurzaam leerlandschap

Tapijn Maastricht

Tapijn, een voormalig militair kazerneterrein wordt herontwikkeld tot openbaar park. De gebouwen worden bestemd voor onderwijs en onderzoek voor de Universiteit van Maastricht. Uitgangspunt van de transformatie van de Tapijnkazerne is het zoveel mogelijk behouden, beleven en betekenis geven van het historische erfgoed. De karakteristieke en monumentale waarde van de bestaande gebouwen worden getransformeerd naar gezonde onderwijsgebouwen.​

Functie:
Transformatie van voormalige kazerneterrein naar universiteit en park

Opdrachtgever:
Universiteit Maastricht

Locatie:
Maastricht

Status:
in uitvoering

Het doel van de herontwikkeling van Tapijn is om het een integraal onderdeel van Universiteit- en stad Maastricht te laten vormen en om de groene publieke ruimte rondom het centrum te versterken. Een open, duurzaam en groen leerlandschap voor alle Maastrichtenaren, studenten en burgers van alle leeftijden. Om dit te bereiken worden de gebouwen zorgvuldig ingepast in het parklandschap. Het vriendelijke en open karakter van de gebouwen zorgen ervoor dat iedereen zich kan ontplooien. De uitnodigende opzet zullen de uitwisseling en de interactie tussen de stad en de universiteit sterker maken. Een nieuwe leef-, flaneer- en studeerplek van Maastricht. Het hele jaar door zijn er culturele manifestaties en is het park levendig als groene kamer naast het oude centrum van Maastricht.

Studenten en onderzoekers hebben veel baat bij een “gezonde” leer- en werkomgeving. Het integraal meenemen van welzijn en gezondheid in de ontwikkeling van de Tapijnkazerne onderschrijft het belang van duurzaamheid en gezondheid voor Universiteit Maastricht.
universitair hoofddocent Nils Kok

Verbinding tussen nieuw en oud

Het project is opgedeeld in twee fasen. Fase 1 wordt momenteel uitgevoerd. Deze eerste fase omvat de herbestemming van de bestaande drie gebouwen rondom de voormalige appelplaats die wordt aangevuld met nieuwbouw in de vorm van een souterrain. Dit souterrain vormt een plint onder maaiveldniveau die een verbinding maakt tussen deze bestaande gebouwen. De gevel van de nieuwe plint is waar mogelijk van glas, zodat de ruimte met ontvangstgebied van veel daglicht wordt voorzien. Bovendien worden door deze verlaging de zichtlijnen behouden. Om dit mogelijk te maken is het landschap richting de plint naar beneden gevouwen. Deze glooiingen in het landschap zorgen ervoor dat de publieke buitenruimte doorloopt naar binnen: één doorlopend leerlandschap. Én op deze manier is het park overal beleefbaar. Bovendien blijft zo de cultuurhistorische waarde van de bestaande gebouwen behouden. Aan de achterkant komt een serre waar ruimte wordt gemaakt voor studieplekken.

Het totale project zal plaats gaan bieden aan onder meer twee collegezalen, kantoren en onderwijsruimten, waarin wordt uitgegegaan van maximale flexibiliteit van de functies. Voor de tweede fase wordt in het naastgelegen gebied o.a. een universiteitsbibliotheek, open leercentra en horeca gerealiseerd.

Het integraal ontwerpteam bestaat naast LIAG architecten en bouwadviseurs uit de volgende partijen: Bosch Slabbers (landschapsarchitectuur), Jelle de Boer (restauratiearchitect), VIAC (installatieadvies), DGMR (bouwfysica), Bouwadviesbureau Van der Ven (constructie) en Frits Bokelman (stedenbouw).

Volg hier de webcam van Mertens Bouwbedrijf.

Related cases

You might find this interesting too

Curious about an architecture story that will make you happy?

get in touch